derya's profileDeryaPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
Ziyaret ettiğiniz için teşekkürler!
Deryamrb arkadaşlar hoş geldiniz July 11 ERKEKLER AĞLAMAZ...ERKEKLER AĞLAMAZ… Erkekler ağlamaz derler. Yalan hem de kocaman bir yalan. Ağlamayı bilmeyen göz olur mu hiç? Gözlerden, billur gibi gözyaşı dökmeyince,zehir içinde kalır insanın. Yağmurlu ve rutubetli bu yaz akşamında evimin penceresin den sokağı seyrediyorum. İpil,ipil çiseyen yağmurla birlikte sokakları külrengi bir duman bürüyor ve bu dumanla birlikte akşamın karanlığı çöküyor odama. Islak ateş böcekleri gibi parlayan sokak lambalarının ışığı altında yağan yağmurdan iliklerine kadar ıslanmış çıplak ayaklı yırtık fanilalı çocuklar minicik elleriyle çöpleri karıştırıyorlar. Belki karınlarını doyurmak için bir parça kuru ekmek arıyor. Bekli de çöpten çıkacak birkaç bira şişelerini satıp hasta annelerine ilaç parası yapacaklardır kim bilir. Oysa karınları tok annelerinin anlattığı masallarla sıcak yataklarında mışıl,mışıl uyuyan çocuklar geçi yor gözümün önünden. Ağlamamak için yutkunuyorum,bedenim kasılıyor ama hislerime yenik düşüyorum,göz yaşlarım dinlemiyor beni tutamıyorum kendimi Tuzlu sular hücum ediyor yanaklarımdan aşağı. Hıçkırıklara boğuluyorum, içimi çeke,çeke ağlıyorum. Ağlamayıp ta ne yapacaktım. Görenler ne der diye göz yaşlarımı yüreğime mi akıtacaktım sanki. Oysa ağlamanın verdiği rahatlık içinde göz yaşlarımı silerken ruhum ferahlıyor,kasılan bedenim gevşiyor bir oh çekiyorum. Doya,doya ağlamanın erkeklikle asla alakası olmadığını düşünüyorum. İnsan olduğum için yaratanın yarattığını sevdiğim için ağlıyorum. Bu gamlı ve yağmurlu gecenin karalığı içinde sokağa çıkıyorum saclarımı ıslatan yağmur damlaları ruhumun derinliklerinden ılık,ılık akıp gelen göz yaşlarıma karışıyor silmeye mendil yetiştiremiyorum ırmak olup akıyor dudaklarıma. Bırakıyorum kendimi göz yaşlarımın seline. Yağmurun sesini hıçkırıklarım susturuyor,haykırışlarım bölüyor gecenin karanlığını. Ağlayan gözlerimi,titreyen ellerimi,acıyan yüreğimi sokak lambalarından başka gören olmuyor. Neden ağlıyorsun diye soran olmuyor oysa insan olduğum için,duygularımın sesini dinlediğim için,vicdan taşıdığım için ağlıyorum. Göz yaşlarımla yıkanan ruhum rüya aydınlığı içinde ufukta beliren güneşin ihtişamına bırakıveriyor kendini.. Gülen gözlerinizin ağlamaması dileğiyle NEYLEYİM..NEYLEYİM… Neyleyim.. Gül renginde doğan güneşi, Sabah teninin kokusuyla uyanmıyorsam. Göremiyorsam gökyüzünü aydınlatan gözlerini, Tutamıyorsam ellerini, ellerimde.. Neyleyim Mehtaplı geceleri, Düşlerim seninle dolu değilse.. Ay’ı yıldızları verseler de neye yarar, Gece kollarında uyumuyorsam… Neyleyim, Kokunu getirmeyen yelleri, Dudaklarını öpüp gelmiyorsa Saçlarını okşayıp dağıtmıyorsa, Rüzgarlara güzelliğini anlatamıyorsam.. Neyleyim, Baş ucuma bıraktığın beyaz gülleri, Yastığıma kokusu sinmiyorsa. Bir çift kumru olamıyorsak seninle, Ihlamur çiçekleri arasında Şarkılarımızı söyleyemiyorsak bulutlara, Neyleyim böyle sevdayı…. ELLERİMİ TUTAMAZMISIN?ELLERİMİ TUTAMAZ MISIN?.. Sen varken bu sokağın akşamları böyle kasvetli değildi, Ellerin bulutlar kadar uzakta şimdi,uzanıp ellerini tutamıyorum.. Ellerim ateşler içinde avuçlarım terliyor Bu akşam ellerini kınalayıp titreyen ellerimi tutamaz mısın?… Sessiz nağmeler içinde büyüyor özlemlerim Durup dururken gözlerim gözlerini özlüyor. Hasret yüklü gözlerimin buğusu kurumuyor, Bu akşam gözlerini sürmeleyip gözlerimin içine bakamaz mısın?.. Sen varken bu sokağın geceleri böyle karanlık değildi, Gözlerin yıldızlar kadar uzakta şimdi,bakınıp ta gözlerini göremiyorum, Ilgıt,ılgıt karanlıklar çörekleniyor yüreğime, Git, gide büyüyor içimdeki yalnızlık, Bir ölüm sessizliği içinde kaybolup gidiyor çığlıklarım.. Bu gece beyazları giyip de rüyalarıma giremez misin?.. Sen varken bu sokağın yağmurları böyle hüzünlü yağmazdı, Fırtınalar uğultular içinde esmezdi deli,deli, Yağmur damlalarında eriyip gidiyor umutlarım. Bu gece yağmurlara karışıp ta avuçlarıma yağamaz mısın?... June 06 DÜN GECEDÜN GECE Dün gece seni düşündüm kollarının arasında beni saran gecenin büyülü örtüsü altında oturarak buğulu gözlerimin nemi yastığımı ıslattı dayanılmaz acılar içinde sensizliğe ağladım göz kapaklarım bilmedi ağladığımı sabahı olmayan karanlık gecemin avuntusu olur umuduyla ıslak yastığımda saç telini aradım nafile ne yastığımda saç telin ne yatağımda sıcaklığın ne kokun kalmış üzerimde menekşe dallarında kaldı umutlarım Şimdi yoksun uzaktasın yokluğunu getiren akşamlara karşı sabahlar gibi dumanlı ve nemli gözlerimle yetim bir çocuğun kimsesizliğince kahır dolu göğsümü çeke,çeke ağladım bakışlarımın esiri gözlerim,bilinmez bir yokluğa büründü üşüdüm bedenim titredi üşüdüğümü ellerim bilmedi oysa sensizken bedenim! Sıcaklığını aradı. Seni özlemeleri de en az seni sevdiğim kadar sevdim. Senli hülyalara dalıp seni düşündüm sana kavuşmaların vereceği hazzı düşündükçe acıtmaz oldu özlemlerin sancısı kalbimi!Uzak veya yakın sen ol yeter ki!Gece boyu bu sessiz ve sensiz ağlamalarım hiç bitmedi.Öyle anlar oldu ki umutlarımın tükendiği,ağlamaktan gözlerimin şiştiği,göz bebeklerimin büyüdüğü,nefesimin tükendiği,ruhumun çıkmazlara girdiği.Sabahı olmayan karanlık gecemin yegane avuntusu gördüğüm en güzel rüya senin olduğun,senli hülyalara dalıp seni düşünmek gördüğüm en güzel dünya senin gözlerin ve kurduğum en güzel hayal sen oldun. Gözlerim karanlıkta konakladı gece boyu hiç yorulmadılar,hiç kapanmadılar bir an bile başka bir noktaya başka bir nesneye takılmadılar içim yanıyordu gözlerimden alevler akıyordu Alevler ıslaktı tuzluydu kurumuş dudağıma ıslak tuzlarını döktüler ağladığımı dudaklarım duymadı. Gölgeler uzadı sabaha karşı bir tarafta ezan sesi bir tarafta figan yeter bunca ıstırap doğan güneşle var düş avuçlarıma ısıt üşüyen ellerimi,kurut nemli gözlerimi,titreyen yüreğime umut ol karanlıklarım olmasın artık çekme ışığını üstümden,yaban gülleri açmasın çalılıklarımda.................... May 11 deniz kızları ve düşleri
|
|
||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
